Wat een reorganisatie
Nu we een paar dagen thuis zijn, beginnen we onze draai weer wat te vinden. Het is toch een hele verandering zo’n lief klein prutske in huis. ik ben de hele dag met haar bezig, gelukkig heeft ze een super-papa die zich dan ’s avonds de hele avond over haar ontfermt. Zo heb ik ook nog wat tijd voor mezelf. En papa heeft niet liever dan zijn dochtertje dicht bij hem! Gisteren hebben we ook onze eerste avondwandeling gemaakt, en Lien vindt het blijkbaar wel leuk om dooreen geschud te worden op de Ledebergse voetpaden.
Maar ik moet toegeven, het is een heel lief braaf baby’tje, veel wakker, maar ze weent bijna niet. Sedert gisteren is me ook opgevallen dat ze zichzelf begint bezig te houden met rond te kijken. Ze kan ons echt bestuderen, best wel schattig, het eerste echte oogcontact! (weliswaar van op een afstand van 20cm ofzo, maar het is een begin).

